madre nova

moja Nowa Matko!

w drut kolczasty owita

serce armatami strzegąca

czemu żeś niegdyś miłością

pełna, dziś czarno-widzisz

łzę tocząc beznadziejną

nie widząc już słońca

w stali Twój głos

rezonuje,

w rozpędzie, z mocą

sny dziecka strąca

dlaczego Twój Bóg

wysokim łeb ścinający

głośnym dech biorący

każe Tobie cierpieć?

dlaczego Jego wzrok 

rozgrzewa do białości

Twoje filigranowe rączki

które niegdyś kwiaty rwały

w ofierze Hestii

teraz bukiety

w popiół przeistaczasz

Matko z lufą czołgową 

zamias tust

Matko z granatami 

zamiast oczu

Matko z miażdżycielską gąsienicą

zamiast stóp

ja Twój syn nowy

-szkło żyjące

helver